پایان بن بست هوانوردی سبز
به گزارش با فناوری، گروهی از محققان با معرفی روشی نوین برای تولید سوخت جت پایدار از دی اکسیدکربن صنعتی، مدعی اند می توان قسمتی از این بن بست را شکست و مسیر پروازهای کم کربن را هموارتر کرد.
به گزارش با فناوری به نقل از مهر، با وجود کوشش های جهانی برای مواجهه با تغییرات اقلیمی، محدود کردن انتشار گازهای گلخانه ای به تنهایی کافی نیست. اقتصادهای جهان در پی رسیدن به هدفی بلندپروازانه هستند: جهان با انتشار خالص صفر؛ جایی که فعالیتهای انسانی هیچ آلاینده اضافه ای به جو وارد نکند. در عین حال، با وجود پیشرفت ها در صنایع مختلف، بخش هوانوردی به علت ماهیت پیچیده اش، یکی از دشوارترین عرصه ها برای کربن زدایی شمرده می شود.
چالش بزرگ هوانوردی در راه کربن زدایی
هواپیماهای برقی اکنون قادر به انجام پروازهای طولانی مدت با بازدهی مشابه سوخت های فسیلی نیستند. چگالی انرژی پایین باتری های الکتریکی سبب می شود برای پیمودن فواصل زیاد، به باتری های حجیم تر و سنگین تری نیاز باشد. این مساله مستقیماً بر کارآیی پرواز تأثیر منفی می گذارد و مانعی جدی بر سر راه گذار صنعت هوانوردی به سوی انرژی های الکتریکی بوجود آورده است.
سوخت جت پایدار؛ تبدیل آلاینده ها به انرژی پرواز
یکی از شیوه های قابل اطمینان برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در صنعت هوانوردی، تولید «سوخت جت پایدار» از همان موادی است که هنگام مصرف سوخت در هوا منتشر می شوند. این ماهیت چرخه ای، اطمینان می دهد که ضمن استفاده از دی اکسید کربن موجود، سوخت جدیدی از منابع فسیلی استخراج نمی شود.
این فناوری مستقیماً سوخت جت تولید نمی کند؛ بلکه گازهای خروجی صنایع را جمع آوری کرده و آنها را به بلوک های شیمیایی سازنده سوخت جت مبدل می کند. این بلوک ها تنها به سوخت جت محدود نمی شوند، بلکه می توانند برای تولید محصولات دیگری که اکنون به سوخت های فسیلی وابسته اند هم استفاده شوند.
نوآوری دانشمندان؛ ادغام مراحل تبدیل برای کاهش مصرف انرژی
از موانع اصلی جهت استفاده گسترده از این تکنیک، مصرف بالای انرژی و ناکارآمدی در مرحله تبدیل بوده است. تیم پژوهشی به رهبری «تیانی ما» در دانشکده علوم دانشگاه RMIT، پروسه حذف کربن و تبدیل آنرا در یک مرحله ترکیب کرده اند و بدین ترتیب، مصرف انرژی و پیچیدگی اجرای این پروسه را کاهش داده اند.
تیانی ما در این زمینه می گوید: «با ادغام مراحل تبدیل، توانسته ایم پروسه را ساده کرده و اتلاف انرژی غیرضروری را به حداقل برسانیم.»
حرکت به سوی صنعت؛ از نمونه آزمایشی تا تولید در مقیاس بزرگ
روش ساده شده ی پژوهشگران RMIT، امکان استقرار این فناوری در نزدیکی منابع بزرگ انتشار کربن را فراهم می آورد. «یین گ لی»، از محققان این تیم، در مورد مزایای سیستم توضیح می دهد: این سیستم بدون نیاز به دی اکسید کربن با خلوص خیلی بالا عمل می کند که در محیط های صنعتی واقعی اهمیت زیادی دارد. همین طور روش ما تعداد مراحل پردازش را کاهش داده و مصرف انرژی را نسبت به سیستم های مرسوم پایین آورده است.
برای اثبات قابلیت اجرائی این فناوری، محققان یک نمونه اولیه ۳ کیلوواتی ساخته و عملکرد آنرا در وضعیت صنعتی بررسی کردند. آنها همین طور قصد دارند برای اعتبارسنجی بیشتر در مقیاس های بزرگ تر، سیستمی ۲۰ کیلوواتی را با همکاری شرکای صنعتی بسازند.
تیانی ما تصریح می کند: توسعه و توسعه فناوری باید همگام با صنعت صورت گیرد. این تنها راه برای درک این است که چه چیزی در عمل کار می کند و چه چیزی هنوز نیاز به بهبود دارد.
هدف غائی آماده سازی فناوری برای ورود به بازار
تیم پژوهشی در نظر دارد در گام بعدی یک سیستم نمایشی ۱۰۰ کیلوواتی را راه اندازی کند و هدف گذاری کرده است که ظرف شش سال آینده، این فناوری را برای مقیاس تجاری آماده سازد. آنها همین طور درحال تأسیس شرکتی فرعی برای تجاری سازی این اختراع هستند.
با این حال، تیانی ما تاکید می کند که این تکنیک به تنهایی راهکار جامعی برای مشکل انتشار گازهای گلخانه ای نیست: او می گوید: «موضوع اصلی، توسعه ابزارهای عملی است که هم به صنایع و دولت ها در پایین آوردن انتشار گازها یاری رساند و هم امکان بهره برداری از سیستم های موجود را در دوران گذار به طرف سوخت های پاک تر فراهم آورد.»
خلاصه اینکه اقتصادهای جهان در پی رسیدن به هدفی بلندپروازانه هستند: جهان با انتشار خالص صفر؛ جایی که فعالیت های انسانی هیچ آلاینده اضافه ای به جو وارد نکند. این فناوری مستقیماً سوخت جت تولید نمی کند؛ بلکه گازهای خروجی صنایع را جمع آوری کرده و آنها را به بلوک های شیمیایی سازنده سوخت جت مبدل می کند. این تنها راه برای درک اینست که چه چیزی در عمل کار می کند و چه چیزی هنوز احتیاج به بهبود دارد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب