رصد چندین لکه داغ بر روی سطح یک مگنتار
با فناوری رصد چندین لکه داغ بر روی سطح یک مگنتار
به گزارش با فناوری به نقل از ایسنا و به نقل از تی ای، مَگنِت اَختَر یا مگنتار(Magnetar) یا ستاره مغناطیسی نوعی ستاره نوترونی است که میدان مغناطیسی بسیار نیرومندی دارد. مگنتار یک ستاره نوترونی عجیب و غریب با میدان مغناطیسی فوق العاده قدرتمند است. جالب است بدانید این ستاره نوترونی ۱۰۰۰ برابر قویتر از یک ستاره نوترونی معمولی است.
در ۱۰ اکتبر سال ۲۰۲۰ رصدخانه فضایی نیل گهرلز سوئیفت یا ماهواره رصدگر سوئیفت(Neil Gehrels Swift Observatory) ناسا انفجار حاصل از یک مگنتار جدید معروف به "SGR ۱۸۳۰-۰۶۴۵" را ثبت نمود.
تلسکوپ نایسر ناسا به بررسی این مورد پرداخت و ردیابی کرد که چگونه سه لکه داغ درخشان پرتو ایکس به آرامی در سطح مگنتار حرکت می کنند. به بیان دیگر این تلسکوپ موفق به رصد ادغام چندین لکه پرتوایکس چندین میلیون درجه ای در سطح این مگنتار شد. در همان زمان، اندازه این لکه ها کاهش پیدا کرد. به صورتی که حتی بزرگترین لکه در نهایت با یک لکه کوچک تر که قبلا مشاهده نشده بود، ادغام شد.
به قول محققان، بنظر می رسد این سه لکه متحرک احیانا محل اتصال حلقه های تاج خورشیدی به سطح این مگنتار هستند. برهمکنش بین این حلقه ها و حرکت پوسته سبب ایجاد رفتار رانش و ادغام می شود.
"جورج یونس"(George Younes) محقق دانشگاه جرج واشنگتن آمریکا و مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا اظهار داشت: این مجموعه از عملیات رصدی به دانشمندان کمک خواهد نمود تا درک کاملی از اثرمتقابل پوسته و میدان مغناطیسی این اجرام به دست آورند.
"سام لندر"(Sam Lander) اخترفیزیکدان دانشگاه آنگلیا شرقی در نورویچ، بریتانیا هم بیان نمود: پوسته یک ستاره نوترونی بسیار قوی است، اما میدان مغناطیسی شدید یک مگنتار می تواند آنرا فراتر از حدش تحت فشار قرار دهد. درک این فرایند یک چالش بزرگ برای نظریه پردازان است و الان تلسکوپ نایسر و SGR ۱۸۳۰ نگاهی بسیار مستقیم به نحوه رفتار پوسته تحت فشار شدید به ما عرضه کرده اند.
"زاون آرزومانیان"(Zaven Arzoumanian)، سرپرست داده های تلسکوپ نایسر در مرکز فضایی گادرد ناسا اظهار داشت: تغییرات رخ داده در شکل پالس همچون کاهش تعداد قله ها، قبلا فقط در چند مشاهده و تصاویر ثبت شده، مشاهده شده بودند، ازاین رو هیچ راهی برای ردیابی تکامل آنها وجود نداشت. چنین تغییراتی که بیشتر با یک میدان مغناطیسی تند سازگار است تا لکه داغ سرگردان می توانست به صورت ناگهانی رخ دهد.
نکاتی درباره مأموریت نایسر ناسا
مأموریت نایسر یکی از مأموریت های "برنامه کاوشگران" ناسا است که به بررسی گرانش غیرعادی، الکترومغناطیس، فیزیک هسته ای و تعیین اندازه ستاره های نوترونی می پردازد. برنامه کاوشگران(Explorers program) نام برنامه کاوش فضایی ایالات متحده آمریکا است که هدف آن انجام پروازهای فضایی برای شواهد مطالعاتی در زمینه فیزیک، ژئوفیزیک، هلیوفیزیک و اخترفیزیک از فضا است."نایسر" ماموریتی در ایستگاه فضایی بین المللی(ISS) است که هدف اصلی آن تعیین اندازه ستاره های نوترونی و تپ اخترها است. ستاره نوترونی هسته فروپاشی شده یک ستاره بزرگ است که قبل از فروپاشی جرم آن در مجموع بین ۱۰ تا ۲۹ جرم خورشیدی بوده است. ستاره های نوترونی کوچکترین و متراکم ترین ستارگانی هستند که تابحال شناخته شده اند. تَپ اخترها(Pulsar) ستاره های نوترونی چرخانی هستند که با سرعت بسیار زیادی دوران می کنند و پالس های مداومی از انرژی تابشی به همراه خطوط میدان مغناطیسی قوی را از خود منتشر می کنند. بعضی از تپ اخترها هم پرتوهای ایکس تابش می کنند. ستاره های نوترونی در واقع بقایای هسته ستاره منفجر شده ای هستند که حجم کوچک و چگالی بسیار بالایی دارند.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب